«Գլոբալ սոցիալական առաջընթացի ինդեքս 2026»-ի տվյալներով՝ Հայաստանը շարունակում է ամրապնդել իր դիրքերը մի շարք հիմնական ոլորտներում՝ հատկապես կրթության, առողջապահության և հիմնական ենթակառուցվածքների հասանելիության ուղղությամբ։ Այս ցուցանիշները վկայում են, որ վերջին տարիներին իրականացված բարեփոխումները որոշակիորեն բարելավել են բնակչության կյանքի որակի հիմքային պայմանները։
Միևնույն ժամանակ, զեկույցը մատնանշում է լուրջ կառուցվածքային խնդիր։ Ըստ ինդեքսի գնահատման՝ Հայաստանի տնտեսական աճը մակրոտնտեսական մակարդակում ավելի արագ է արձանագրվում, քան այն վերածվում է մարդկանց համար իրական հնարավորությունների։ Սա ստեղծում է так կոչված «աճ առանց զարգացման» ռիսկ, երբ թվերը բարելավվում են, սակայն սոցիալական շարժունակությունն ու ինքնադրսևորման հնարավորությունները մնում են սահմանափակ։
Ինդեքսի ամենախոցելի ուղղությունը «Հնարավորություններ» բաղադրիչն է։ Այստեղ խնդիրներ են արձանագրվում որակյալ զբաղվածության հասանելիության, նորարարական միջավայրի զարգացման և սոցիալական վերելքի հնարավորությունների մասով։ Սա նշանակում է, որ տնտեսության աճը դեռ ամբողջությամբ չի թարգմանվում կայուն և ներառական զարգացման։
Սոցիալական առաջընթացի ինդեքսը տարբերվում է դասական տնտեսական վարկանիշներից․ այն չի չափում ՀՆԱ-ն կամ եկամուտները, այլ կենտրոնանում է կյանքի որակի և ինստիտուցիոնալ միջավայրի վրա։ Գնահատումը հիմնված է երեք հիմնական բաղադրիչների վրա՝
— հիմնական մարդկային կարիքների բավարարում,
— բարեկեցության հիմքեր,
— ինքնադրսևորման և հնարավորությունների հասանելիություն՝ անկախ եկամտի մակարդակից։
Զեկույցը փաստում է, որ Հայաստանի առաջիկա մարտահրավերը ոչ թե միայն տնտեսական աճ ապահովելն է, այլ այդ աճը վերածել մարդկային կապիտալի, որակյալ աշխատանքի և սոցիալական հնարավորությունների ընդլայնման։
